خیانت در امانت

از جمله دعاوی پرتکرار در مراجع قضایی است که معمولاً میان دوستان و آشنایان رخ می‌دهد.

* تعریف: 

 هرگاه مالی به کسی داده شده و متعهد ملزم به استرداد یا مصرف معین آن بوده، اما آن را به ضرر مالک یا امانت دهنده استعمال، تصاحب، تلف یا مفقود کند، جرم خیانت در امانت محقق شده است. 

مثال: من خودروی شخصی خودم را به شما می دهم و میگم از این خودرو مراقبت کن تا من برم مسافرت، شما میگی اشکالی نداره منم از این ماشینت استفاده کنم و برم اندرزگو دور دور؟!😎 منم میگم اشکالی نداره استفاده کن؛ میرم مسافرت و برمیگردم بهت زنگ میزنم میگم دوست عزیز لطف کن یک تایمی مشخص کن بیام خودرو رو تحویل بگیرم ولی تو میگی چی😲؟؟ کدوم خودرو؟ من رفتم دور دور با یکی آشنا شدم از اون ماشین خوشش اومده و الان اگه ببینه ماشین ندارم میره کات میکنه😔من شرمنده توام، نمیتونم پس بدم!!! دیگه هم مزاحمم نشو🥱🥱

بهت تبریک میگم 🤩 اینجا تو مرتکب جرم خیانت در امانت شدی!!
* ارکان اصلی تشکیل‌دهنده جرم خیانت در امانت:
برای اینکه بتوانیم در دادگاه تحت عنوان مجرمانه خیانت در امانت شکایت مطرح کنیم، وجود سه رکن اساسی الزامی است:
۱. سپرده شدن مال به امین: مال باید با رضایت مالک و به‌طور قانونی (قرارداد، امانت، وکالت و…) به امین سپرده شده باشد.
۲. قصد ضرر یا تصاحب: امین باید قصد سوء داشته باشد و مال را به نفع خود یا دیگری تصاحب یا تلف کند.
۳. نتیجه و ضرر مالی: رفتار متهم باید خسارت مالی ملموسی برای مالک ایجاد کرده باشد.
* مدارک لازم برای اثبات خیانت در امانت: 
مهم‌ترین مدارک عبارتند از:
قرارداد کتبی، رسید تحویل مال یا صورت‌ جلسه 
شهادت شهود یا مطلعینی که تحویل مال به متهم را دیده‌اند.
استناد به پیامک‌ها، فیش‌های واریزی، یا چت‌های اثبات‌کننده سپردن مال و امتناع از پس دادن آن.